Ανακοίνωση ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα 24-9-2013

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ Γ.Σ.Ε.Ε 22-9-2008

Εισήγηση του Προέδρου της ΔΑΚΕ και Γεν.Γραμματέα της ΓΣΕΕ Κ.Πουπάκη κατά την Ολομέλεια της Διοίκησης της ΓΣΕΕ.

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Η πραγματικότητα είναι ότι ο παγκοσμιοποιημένος και χωρίς όρους ανταγωνισμός σήμερα είναι τεράστιος με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κλυδωνισμοί ακόμη και σε μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες προσπαθούν να βρουν διεξόδους επιβίωσης. Ιδιαίτερες πιέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο δέχονται κυρίως οι μέχρι πριν λίγα χρόνια κρατικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις, οι οποίες στραγγαλίζονται στο βωμό της ανάδειξης ανταγωνιστών.
Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε παράλληλα ότι η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και η καθημερινή "ανάγκη" για νέες και αναβαθμισμένες υπηρεσίες προς το καταναλωτικό κοινό μπροστά στον ανταγωνισμό από την απελευθέρωση της αγοράς χρειάζεται:
· Αλλαγή του τρόπου θεώρησης της διαχείρισης και αξιοποίησης των κρατικών υποδομών, οι οποίες αποτελούν μέσα παροχής αγαθών κοινής ωφελείας.
· Τοποθέτηση ορίων ανάμεσα στο «που αρχίζει» και "που τελειώνει" το συμφέρον των πολιτών, «που ξεκινά» και «που σταματά» το κέρδος και τα "θέλω" των ιδιωτικών συμφερόντων.
· Ιδιαίτερα με της εθνικής σημασίας κρατικές υποδομές που θα πρέπει να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα εξυγίανσης, αναδιοργάνωσης, εκσυγχρονισμού ώστε να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν στον σκληρό ανταγωνισμό της απελευθερωμένης αγοράς, αφού έναντι οποιουδήποτε τιμήματος πρέπει να παραμένουν στον έλεγχο του Κράτους. Διασφαλίζοντας έτσι μ’ αυτό τον τρόπο την ασφάλεια, την απρόσκοπτη παροχή υπηρεσιών και τη σωστή τιμολογιακή πολιτική για όλους τους πολίτες της χώρας-ζητήματα που ο ρόλος του Δημοσίου πρέπει να είναι και να παραμείνει αποφασιστικός.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι για την αναβάθμιση των δημόσιων επιχειρήσεων κοινωνικού ενδιαφέροντος. Η εκχώρηση τους σε ιδιώτες, απλά γιατί κάποιοι το λένε, χωρίς να εξηγούν και χωρίς να έχουν προσπαθήσει να τις εξυγιάνουν, να τις λειτουργήσουν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με διαφάνεια, με αξιοκρατία, δεν αποτελεί λύση. ¨Οταν μάλιστα οι ίδιοι ενώ από τη μια μεριά μιλάνε για εκχώρηση στους ιδιώτες από την άλλη ταυτόχρονα να χρησιμοποιούν το υπάρχον σύστημα για να δημιουργήσουν νέες θέσεις ημετέρων.

ΔΕΚΟ

Όταν σε όλους είναι γνωστό ότι οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες με τους εκλεκτούς τους-διορισμένους- διοικητές, οι οποίοι μέχρι και σήμερα βρίσκονται στο απυρόβλητο, είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τις ελλειμματικές ΔΕΚΟ:
· Για την κακοδιαχείρισή τους, που τις κατάντησαν ζημιογόνες
· Για την τακτική τους να καθορίζουν μόνοι τους-με το έτσι θέλω-τις αυξήσεις των ήδη παχυλών αμοιβών τους
· Για τη διαμόρφωση επιπλέον θέσεων γενικών διευθυντών και στρατιών καλοπληρωμένων συμβούλων του περιβάλλοντός τους
· Και για τα πολυτελή αυτοκίνητα και τις φουσκωμένες πιστωτικές κάρτες τους που ξεχρεώνονται από τους μισθούς των εργαζομένων.
Κάποιοι, δυστυχώς για να καλύψουν δικές τους αδυναμίες αλλά & την ανικανότητα ορισμένων επιλεγμένων από αυτούς διοικητών να διαπραγματευτούν- εισηγούνται & τελικά επιβάλλουν μονομερείς παρεμβάσεις αποκλειστικά σε βάρος των εργαζομένων & νεοπροσλαμβανομένων, μεταφέροντας σε αυτούς τις δικές τους ευθύνες, επιβάλλοντάς τους να ζουν με μισθούς πείνας και με αυξήσεις- "ψίχουλα" στα όρια του πληθωρισμού, αφού με την τελευταία νομοθετική ρύθμιση:
Τους στερούν και αυτό ακόμα το ιερό δικαίωμα της διαπραγμάτευσης-μέσω της κατάργησης του θεσμού των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Τους απαγορεύουν να έχουν διεκδικήσεις έστω ακόμα και μέσω της διαιτησίας-μετά το "φίμωμα" του Οργανισμού Μεσολάβησης Διαιτησίας (μοναδικού θεσμού ομόφωνα εγκριθέντος από την Ελλην. Βουλή).
Αλήθεια, για αυτές τις ΔΕΚΟ-που κάποιοι καρεκλοκένταυροι όλων των κυβερνήσεων βούλιαξαν στα χρέη-χωρίς να τους ζητηθούν οποιεσδήποτε ευθύνες, πως άραγε νιώθουν οι εκ Βρυξελών τεχνοκράτες, συμβουλάτορες-Golden Boys του Υπουργού Μεταφορών, με τις κοντόφθαλμες νεοφιλελεύθερες λογικές τους, αφού σήμερα περισσότεροι από 100.000 εργαζόμενοι σε αυτές παραμένουν από τις αρχές του χρόνου χωρίς ούτε ένα ευρώ αύξηση, ενώ την ίδια στιγμή η ακρίβεια έχει σαρώσει τα εισοδήματα όλων των ελληνικών νοικοκυριών; Νοιώθουν άραγε ντροπή για τους εργαζόμενους-αφού και σε αυτές υπάρχουν εργαζόμενοι των 700 και 800 ευρώ...με τέτοιες μάλιστα λογικές που τελικά προκαλούν ρωγμές και στο κοινωνικό πρόσωπο της Κυβέρνησης-αν ενδιαφέρονται υποτίθεται πραγματικά γι’ αυτήν σαν Κυβερνητικά στελέχη της;

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Το συνδικαλιστικό κίνημα διεκδικεί πάντα το καλύτερο για τους εργαζομένους:
Σταθερές θέσεις εργασίας, βελτιωμένα εισοδήματα, κοινωνικές παροχές και μια αγορά εργασίας με όρους και κανόνες.
Φυσικά, αν και οι στόχοι αυτοί για εμάς αποτελούν τον κορμό του διεκδικητικού μας πλαισίου, δεν παύουμε να αντιλαμβανόμαστε-έχοντας επαφή με την πραγματικότητα- ότι μια κυβέρνηση έχει να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια σειρά ζητημάτων, να "παντρέψει" προτάσεις διάφορων κοινωνικών ομάδων-αλληλοσυγκρουόμενων μάλιστα ορισμένες φορές- και να προωθήσει πολιτικές μέσα από τη σύνθεση απόψεων. Για αυτό και δεν πετάμε στα σύννεφα. Ούτε μας πείθουν οι μεγάλες υποσχέσεις. Θέλουμε και διεκδικούμε έργα υπέρ των εργαζομένων και όχι παχιά λόγια του αέρα.
Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε σε μια τραγική διεθνώς οικονομική συγκυρία, με το πρόβλημα της ακρίβειας να κυριαρχεί. Και το πρόβλημα αυτό απαιτεί ένα ενιαίο, υπερκομματικό πλαίσιο για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Δυστυχώς, όλες οι κυβερνήσεις, με τις πολιτικές που ακολούθησαν έχουν τεράστιες ευθύνες για την τροπή που πήρε αυτό το θέμα. Σήμερα βλέπουμε μεγαλοεπιχειρηματίες, τραπεζίτες που όλα τα προηγούμενα χρόνια έτυχαν ιδιαίτερης μεταχείρισης και ευνοήθηκαν με μια σειρά νομοθετικών πράξεων -με το πρόσχημα της στήριξης της επιχειρηματικότητας (που σε ένα σημείο μπορεί όλοι να συμφωνούμε μπροστά στον αγώνα για τη μείωση και της ανεργίας) να συνεχίζουν το πανηγύρι τους στις πλάτες των εργαζομένων. 'Ομως, όλα έχουν ένα όριο. Και η κυβέρνηση θα πρέπει εδώ και τώρα να βάλει τέλος στη λογική της άκρατης αισχροκέρδειας, και παράλληλα μέσα από τον Προϋπολογισμό να στηρίξει στην πράξη τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα.
Να προβλεφθεί πέρα από τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η Ελληνική κοινωνία-με διαβούλευση που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν είδαμε από την αλαζονική συμπεριφορά μεμονωμένων ευτυχώς Κυβερνητικών στελεχών, η στροφή στα ζητήματα της καθημερινότητας, στην επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν σήμερα τα χαμηλά οικονομικά στρώματα ......

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Ακούγεται από πολλούς, κόμματα, οργανώσεις, συνδικάτα μετά την ανακοίνωση των νέων μέτρων, να ξεχνάνε ξαφνικά αυτά που τόσα χρόνια υποστήριζαν, ότι πρέπει δηλαδή επιτέλους όλοι να συνεισφέρουν μέσω της φορολογίας στην υλοποίηση των κοινωνικών πολιτικών που όλοι απολαμβάνουν, και όχι μόνο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που πληρώνουν μέχρι σήμερα πολύ παραπάνω από το 55% του συνολικού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων.
Στην παρούσα φάση, πρέπει καταρχήν να παραδεχτούμε ότι τα νέα φορολογικά μέτρα δεν αφορούν άμεσα στους μισθωτούς, αλλά αντιθέτως τους προσφέρουν μια προοπτική σταδιακής ελάφρυνσης τους, έστω & μερικής. Και αν πραγματικά θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι σαν συνδικαλιστικό κίνημα, θα πρέπει να διεκδικήσουμε η φορολογική ελάφρυνση μισθωτών να μην αρχίσει το 2010, αλλά άμεσα από το 2009.
Δεν το χωρά ο νους κανενός μισθωτού, ότι ορισμένοι άλλοι-και όχι φυσικά όλοι-οι ασυνεπείς δηλαδή ελεύθεροι επαγγελματίες οι οποίοι μέσα από την καθημερινότητα μας γνωρίζουμε πολύ καλά-ότι ορισμένοι κερδίζουν τεράστια εισοδήματα, να εμφανίζονται ξαφνικά μέσα από τις φορολογικές τους δηλώσεις ότι τάχα κερδίζουν όσα κι ένας χαμηλοσυνταξιούχος, καταβάλλοντας μερικές εκατοντάδες ευρώ ή και τίποτα ακόμα -εντασσόμενοι μάλιστα και στις κοινωνικές ομάδες ακόμα που χρειάζονται κοινωνική ενίσχυση και προστασία.
Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, διαπιστώνεται ότι ο όλος σχεδιασμός, τα νέα μέτρα
· ενδέχεται να δημιουργήσουν νέες αδικίες σε βάρος εργαζομένων οι οποίοι, αν και απασχολούνται στην πραγματικότητα ως μισθωτοί, κάτω από την πίεση των εργοδοτών τους αναγκάζονται να χρησιμοποιούν μπλοκάκι
· όπως ότι μπορεί να θιγούν ορισμένοι ελεύθεροι επαγγελματίες, συνεπείς μέχρι σήμερα στις φορολογικές τους υποχρεώσεις, σε αντίθεση με άλλους κακοπληρωτές.
Πιστεύουμε ότι χρέος τόσο της κυβέρνησης όσο και των ενώσεων αντιπροσώπευσης των ελευθέρων επαγγελματιών είναι να επανεξετάσουν το υπάρχον σχέδιο στα σημεία που χωλαίνει και να προτείνουν μέτρα-λύσεις που θα προωθούν πράγματι μια δίκαιη φορολόγηση για όλους, επανεξετάζοντας τα μέτρα στη σωστή τους βάση. Αλλά να προτείνουν μέτρα, γιατί τα 4.000 ευρώ σαν μέσο όρο εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών είναι απαράδεκτος για την Ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα για τους μισθωτούς και συνταξιούχους που δεν έχουν τίποτα να αποκρύψουν αναλαμβάνοντας το μεγαλύτερο βάρος
Τέλος δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι καθαρά άδικα είναι όλα τα μέτρα επιβολής έμμεσης φορολογίας. Αυτό το γνωρίζει ακόμη και ο τελευταίος οικονομολόγος. ʼρα, εκτιμώ ότι και το θέμα της αύξησης των τελών κυκλοφορίας πρέπει να επανεξεταστεί. Μπορεί μεν να έχουν "παγώσει" τα τελευταία 3 χρόνια, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η επιβολή ενός ενιαίου πλαφόν αύξησης, για όλους, είναι δίκαιο.

ΕΓΣΣΕ

Οι συλλογικές συμβάσεις αμφισβητούνται από ορισμένες αισχρές εργοδοσίες, ενώ οι κινητοποιήσεις και οι διεκδικήσεις μας αντιμετωπίζονται συχνά με αστυνομικά μέτρα και απαγορεύσεις. Τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες με τεράστια υπερκέρδη επιζητούν να βάλουν ταφόπλακα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Όμως, αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να μετατρέψει την αγορά εργασίας με μεσαιωνικό κάτεργο, στο οποίο θα επικρατούν οι κανόνες του χάους. Και φυσικά θα πιέσουμε την κυβέρνηση με όλους τους τρόπους για να ληφθούν όλες οι απαραίτητες αποφάσεις σε πολιτικό επίπεδο που θα δημιουργήσουν ένα πλέγμα προστασίας για τους μισθωτούς από τις τυχόν ανήθικες εργοδοσίες.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ΣΕΒ & οι υπόλοιποι εργοδοτικοί φορείς θα πρέπει να αφήσουν τα προσχηματικά δήθεν βήματα διαλόγου & να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Δεν θα κλάψει κανείς αν περιορίσουν λίγο τα υπερκέρδή τους, αυτή τη δύσκολη και κρίσιμη για όλη την κοινωνία περίοδο. Και ας ζητήσουμε εμείς, η ΓΣΕΕ, την επαναδιαπραγμάτευση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας γιατί περιμένει ένας πολύ δύσκολος χειμώνας τους εργαζομένους και δη τους χαμηλόμισθους.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Το φαινόμενο της ακόρεστης ακρίβειας είναι εντελώς απαράδεκτο. Και δεν είναι δυνατόν όλα να δικαιολογούνται τάχα από την ελεύθερη αγορά και τον ελεύθερο ανταγωνισμό. ʼλλωστε, στην Ελλάδα για ποια ελεύθερη αγορά μιλάμε; Εδώ έχει αποδειχτεί ότι τα κάθε λογής καρτέλ και ολιγοπώλια λυμαίνονται τον κόπο των μεσαίων και χαμηλών οικονομικά στρωμάτων της κοινωνίας.
Η Πολιτεία έχει υποχρέωση να βάλει ένα φραγμό στο πανηγύρι που έχει στηθεί σε βάρος των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων
Έχει υποχρέωση την προστασία του εισοδήματος τους μέσω θέσπισης κανόνων, μέτρων, αλλά και ελέγχου της απελευθερωμένης αγοράς.
Να μπει φρένο στην ακρίβεια και στον πληθωρισμό. Σύγκλιση με την Ευρώπη.
Να ενισχυθούν οικονομικά οι χαμηλόμισθοι-χαμηλοσυνταξιούχοι,- άνεργοι.
Να ελεγχθεί και να τιμωρηθεί αυστηρά η κερδοσκοπία και η νοθεία στην αγορά.
Να προστατευθούν τα νοικοκυριά από τα δάνεια και τους πλειστηριασμούς.

Aλλά και άλλα επιπλέον εξειδικευμένα μέτρα που έχουμε καταθέσει, συμπληρωματικά στα παραπάνω, που για μας επιβάλλεται να ληφθούν, όπως:
· ʼμεσα μέτρα για ουσιαστικό έλεγχο της αγοράς και ενίσχυσης των ελεγκτικών μηχανισμών (γιατί διαφορετικά και η όποια οικονομική ενίσχυση - ενίσχυση θα είχε την ίδια ακριβώς τύχη).
· Επιβολή διατίμησης αν χρειαστεί, για συγκεκριμένα είδη πρώτης ανάγκης (που διαπιστώνεται ακραία κερδοσκοπία) και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
· Ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων (εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων) από το Ταμείο κατά της Φτώχειας.
· Μείωση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, τα απαραίτητα για την επιβίωσή μας.
· Παρέμβαση για την μείωση των επιτοκίων Δανεισμού (από τις Τράπεζες που φθάνουν και το 17%) & των πλειστηριασμών που παρά τις αντίθετες κατευθύνσεις-συνεχίζονται.
· Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, και των οφειλών χαμηλών εισοδημάτων προς αυτές για να μην πραγματοποιείται διακοπή των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Πιστεύουμε ότι ο αγώνας του Συνδικαλιστικού Κινήματος πρέπει να στοχεύει στη διαρκή προστασία και ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων από τα μονοπώλια & τα καρτέλ, που λυμαίνονται την αγορά και όχι για τη δημιουργία μόνο, πολιτικών εντυπώσεων. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν διαχρονικά πολύ μεγάλες ευθύνες για το γεγονός ότι δεν έχουν μπει στοιχειώδεις φραγμοί. Ότι δεν έχει προφυλαχθεί επαρκώς το κοινωνικό σύνολο, παρά το γεγονός ότι όλοι μας, τόσο στην Ελλάδα όσο & στην υπόλοιπη Ευρώπη, διαπιστώσαμε από νωρίς ότι το όνειρο της ελεύθερης αγοράς, χωρίς βασικό έλεγχο και κανόνες, θα μετατρεπόταν σταδιακά σε εφιάλτη από ορισμένα ασύδοτα επιχειρηματικά συμφέροντα. ʼλλο ελεύθερη αγορά λοιπόν και άλλο ασύδοτη αγορά παραδομένη στα χέρια της κερδοσκοπίας.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Η συμπεριφορά των τραπεζιτών έχει εξοργίσει όλους τους εργαζομένους. Λειτουργούν σαν κράτος εν κράτει και δεν υπολογίζουν κανέναν παρά μόνο τα υπερκέρδη τους.
Όμως, κανένας εργαζόμενος δεν θα τους κάνει τη χάρη να τους επιτρέψει να καταργήσουν τον ιερό θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Και ευτυχώς, στην προκειμένη αποδεικνύεται ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή. Έχει μάτια και βλέπει το άδικο και την ανηθικότητα των κακομαθημένων τραπεζιτών.
Ο χειμώνας αυτός για τoυς τραπεζίτες θα είναι πολύ θερμός εάν δεν αλλάξουν τακτική και αν δεν βάλουν στην άκρη τα νταϊλίκια τους. Ο διάλογος & η συλλογική διαπραγμάτευση είναι οι δύο βασικοί πυλώνες της εργασιακής ειρήνης που επικρατεί εδώ και χρόνια στην ελληνική αγορά εργασίας. Εάν δεν σταματήσουν να τους ροκανίζουν, τότε θα υποστούν τις συνέπειες.
Με τέτοιες ετσιθελικές συμπεριφορές οι τραπεζίτες έχουν δικαίωμα να συμπεριφέρονται μόνο στα "στελέχη" τους εκείνα, τα οποία και αμείβουν με πολλά εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, χορηγώντας διάφορα εξωπραγματικά, προκλητικά για τους υπόλοιπους εργαζόμενους και την ελληνική κοινωνία παχυλά μπόνους μέσω επιχειρησιακών σχεδίων, παρέχοντας ακόμη και.... κληρονομικό δικαίωμα. Κάτι ξέρει από αυτά η Διοίκηση της Εθνικής που πιστεύουμε ότι είναι και η κύρια υπεύθυνη για αυτήν την κατάσταση. Μιας τράπεζας που οφείλει να έχει διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης των πραγμάτων, αφού είναι κρατικού ενδιαφέροντος και ο διοικητής της είναι διορισμένος από την Κυβέρνηση-που επιτέλους δεν μπορεί να παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα σαν θεατής.
Γι' αυτό και καλά θα κάνουν λοιπόν τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη να "τραβήξουν το αυτί" στους κακομαθημένους εδώ και δεκαετίες τραπεζίτες, να τους δώσουν να καταλάβουν ότι το σύστημα "πάρτα όλα" με το οποίο αντιμετωπιζόντουσαν επί σειρά ετών έχει και τα όρια του. Κι ας αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του και ο λαλίστατος -μέχρι σήμερα για κοινωνικές δήθεν συμμαχίες ΣΕΒ, τη στιγμή που ο ίδιος καθαγιάζει τις καθεστωτικές αυτές πρακτικές.


ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ- ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Ζητάμε από την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει και το Ασφαλιστικό. Ο νόμος "μπάζει" από αρκετά σημεία του, ενώ παρά τις σε βάρος των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων περικοπές, δεν αντιμετωπίζονται τα δυσεπίλυτα προβλήματα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Και εδώ έχει ευθύνες το συνδικάτο, γιατί δεν συμμετείχε στο διάλογο. Γιατί συμμετέχει επιλεκτικά (συμμετείχαν κάποιοι στον Νόμο Ρέππα, δεν συμμετείχαν πριν από λίγο καιρό λόγω...διαφορετικής Κυβέρνησης). Και εφιστούμε την προσοχή στα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη για το θέμα της αναθεώρησης του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Ναι. Ο κανονισμός πρέπει να αναθεωρηθεί με δεδομένο ότι υφίσταται εδώ και 50 χρόνια. Μέσα σε αυτή τη μεγάλη χρονικά περίοδο πολλά έχουν αλλάξει στην αγορά εργασίας.
¨Ομως, η αναθεώρηση του Κανονισμού δεν πρέπει να σημαίνει και μείωση παροχών ή και δικαιωμάτων. Πρέπει να σημαίνει δικαιότερες λύσεις για τους εργαζομένους και κακώς μέχρι σήμερα που απείχε το συνδικαλιστικό κίνημα. ʼλλωστε, αν και ο Κανονισμός υφίσταται πολλά χρόνια και η αγορά εργασίας έχει αλλάξει, ακόμη και σήμερα δεν υφίσταται κανένα σύστημα Υγιεινής και Ασφάλειας για τους εργαζομένους, το οποίο να τους διασφαλίζει καλύτερες συνθήκες εργασίας. Και αρκεί κανείς να δει τι γίνεται κάθε χρόνο στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και σε μεγάλες εταιρείες βαρέων κλάδων της οικονομίας, με δεκάδες εργαζομένους να χάνουν τη ζωή του εν ώρα εργασίας για ένα μεροκάματο.
Για αυτό απαιτούμε από την αρμόδια Υπουργό να μην λάβει υπόψη το πόρισμα που της έδωσε η Επιτροπή Μπεχράκη. Κανονικά πρέπει να γίνει μια έκθεση που να απαντά σε όλα τα ερωτήματα. Να εξετάζει το κάθε επάγγελμα ξεχωριστά και να εξηγεί με επιστημονική επάρκεια τους όποιους λόγους μεταβολής από το υφιστάμενο καθεστώς. Να μην διερευνά μόνο τα επαγγέλματα τα οποία οδεύουν εκτός Κανονισμού αλλά ταυτόχρονα και όσα πρόκειται να ενταχθούν για πρώτη φορά στον κατάλογο. ʼλλωστε, πολλά επαγγέλματα είναι συναφή μεταξύ τους ή εμπλέκονται σε επίπεδο παραγωγικής διαδικασίας. Μια έκθεση θα πρέπει να είναι συγκροτημένη, να συνθέτει απόψεις και να τεκμηριώνει με κάθε λεπτομέρεια τις προτάσεις της.
Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να προτείνει λύσεις και για όσους εργαζομένους σήμερα είναι σε επαγγέλματα Βαρέα και Ανθυγιεινά τα οποία θα βγουν εκτός της υφιστάμενης λίστας. Γι΄ αυτό στην περίπτωση εξαίρεσης κάποιας ειδικότητας από την λίστα των ΒΑΕ αυτό δεν θα πρέπει να έχει καμία δυσμενή συνέπεια για τον εργαζόμενο όταν το επάγγελμά του αφαιρείται από την λίστα των ΒΑΕ ούτε βεβαίως ασφαλιστική αλλά ούτε και επαγγελματική δεν μπορεί δηλαδή ξαφνικά να κινδυνεύσουν κάποιοι από την ανεργία.
Θα πρέπει λοιπόν στα επαγγέλματα που θα εξαιρεθούν οι νέοι εργαζόμενοι από την λίστα των ΒΑΕ, να υπάρξει για τους παλαιούς επιδότηση του εργοδότη στο 100% της επιπλέον εργοδοτικής εισφοράς και μέχρι τη συμπλήρωση των 7.500 ενσήμων.
Γιατί, εάν γίνει κάτι με τον τρόπο που προτείνει η Επιτροπή Μπεχράκη, τότε ένας κακός εργοδότης αύριο θα προτιμήσει να διώξει έναν εργαζόμενο που έχει σήμερα και του κολλά "βαρέα" για να πάρει έναν καινούργιο, ο οποίος-όντας εκτός ΒΑΕ- θα του είναι πολύ πιο φθηνός.
Στη βάση μιας τέτοιας μελέτης θα μπορούσαν να εξεταστούν αλλαγές και να συμφωνηθούν λύσεις. Ειδάλλως, πρόχειρες και ατεκμηρίωτες προτάσεις θα μας βρουν όλους απέναντι.


ΟΣΕ

Σε μια εποχή που σε όλη την Ευρώπη οι σιδηροδρομικές γραμμές αναπτύσσονται, εκσυγχρονίζονται, αποτελώντας την εύκολη και φτηνή λύση, στην Ελλάδα δυστυχώς απαξιώνονται, με ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και διορισμένων από αυτούς διοικήσεων του ΟΣΕ. Κάποιοι "φρόντισαν" να μην έχει ο Οργανισμός έγκαιρα το κατάλληλο τροχαίο υλικό. Και είναι όλοι αυτοί που με τις προγραμματικές συμφωνίες του 1997, προέβλεψαν παραλαβή τροχαίου υλικού το 2003, το οποίο τελικά θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί το 2013!!
Δηλώσεις σήμερα του τύπου "επί των ημερών μου δεν έχει γίνει καμιά προμήθεια", επιδεινώνουν το πρόβλημα, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι χρειάζονται άμεσα επισκευές, ανταλλακτικά και εκσυγχρονισμός, με οποιονδήποτε μάλιστα τρόπο, ώστε ο ΟΣΕ να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο κοινωνικό σκοπό του. Πράγμα που ίσως οι διορισμένες Διοικήσεις τους λόγω της επί μακράν απουσίας τους στην «κοινωνία των Βρυξελλών» να μην γνωρίζουν, τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών που ανήκουν στα χαμηλά και μεσαία οικονομικά στρώματα, δείχνοντας μια στοιχειώδη κοινωνική συνείδηση και ευαισθησία.
Οποιαδήποτε μέτρα θα πρέπει να είναι υπέρ:
Της ασφάλειας του σιδηροδρόμου
Της διαφάνειας της λειτουργίας του
Της οικονομικής εξυγίανσης του
Της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού του
Της διατήρησης του κοινωνικού ρόλου
Της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του
Της διασφάλισης των θέσεων εργασίας των εργαζομένων
Σε σχέση με το σχέδιο ανασυγκρότησης του ΟΣΕ πρέπει να πούμε ότι εκπονήθηκε, συντάχθηκε και ανακοινώθηκε χωρίς προηγουμένως να γίνει διάλογος μεταξύ Υπουργείου Διοίκησης και εργαζομένων, αφού στις όποιες συναντήσεις απλά ανακοίνωναν αποφάσεις χωρίς να δέχονται προτάσεις.
Πολλές από τις αλλαγές του σχεδίου έχουν να κάνουν με αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και θα έπρεπε βάσει και του νόμου 3429/2005 να προηγηθεί διάλογος με τους εργαζομένους, πράγμα που για τους επικαλούμενους την Κοινότητα, το επιβάλλει όταν μιλάει για υποχρεωτική διαβούλευση.....
Το μοντέλο που ακολουθεί το σχέδιο δεν εφαρμόζεται σε καμία Ευρωπαϊκή χώρα. Κατά το παρελθόν εφαρμόστηκε στην Μεγάλη Βρετανία και απέτυχε (το 1990). Το προηγούμενο μοντέλο που είχε επιλεγεί από τον πρώην Υπουργό Μεταφορών με κεφαλή τη μητρική εταιρεία και θυγατρικές εταιρίες, εφαρμόζεται σήμερα στην Γερμανία αλλά και σ' άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Πιστεύουμε ότι μέσα από έναν ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο και αν ληφθούν σοβαρά υπόψη οι προτάσεις του Συνδικαλιστικού Κινήματος θα μπορέσουμε να φτιάξουμε ένα σχέδιο ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του σιδηροδρόμου με την σύμφωνη γνώμη και τις ανάγκες όλης της κοινωνίας.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ

Είχαμε ανακοίνωση -κατάθεση σχεδίου ΟΑ από τον Υπουργό Μεταφορών, το οποίο και έλαβε την έγκριση από την ΕΕ. Είναι γνωστό ότι το θέμα της ΟΑ είναι διαχρονικό και αμιγώς πολιτικό. Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα μιας ανεύθυνης και απαξιωτικής πολιτικής όλων των Κυβερνήσεων και ιδιαίτερα των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ επί μια εικοσαετία με τα δήθεν εξυγιαντικά προγράμματα δεν επεδίωξαν στρατηγικές συμμαχίες όπως έκαναν οι αερομεταφορείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντίθετα διορίζονταν ανίκανες Διοικήσεις. Το σχέδιο που ανακοινώθηκε είναι και αυτό ένα σχέδιο το οποίο διαμορφώθηκε υπό την πλήρη απουσία των εργαζομένων. Κρατάμε λοιπόν πολλές επιφυλάξεις, επειδή οι εργαζόμενοι έχουν ήδη βιώσει 3 σχέδια εξυγίανσης από τις Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, που σαν τελικό στόχο είχαν τους εργαζόμενους και μόνο.
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών οφείλει έστω και εκ των υστέρων να καλέσει σ’ ανοιχτό ουσιαστικό και όχι κατ’επίφαση διάλογο τους εργαζομένους.
Το δε Συνδικαλιστικό κίνημα της ΟΑ παράλληλα οφείλει, λαμβάνοντας υπόψη ότι η πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας απαιτεί να βρεθεί λύση-αναλαμβάνοντας η ίδια μάλιστα και το κόστος της, μελετώντας το σχέδιο, να καταθέσει τις προτάσεις του για αναδιοργάνωση, ανασυγκρότηση και εξυγίανση του Εθνικού Αερομεταφορέα, θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα την διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Το Συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να ανοίγει, να συντηρεί και να αποχωρεί τελευταίο από το διάλογο.

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΤΙΣ 19/6/2008

ΑΘΗΝΑ 9/6/2008

Δήλωση για τo Συλλαλητήριο στις 19/06/08 για την ΑΚΡΙΒΕΙΑ
του Γενικού Γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Κ.Πουπάκη

Σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της καθημερινότητας, καίρια ζητήματα, όπως η ακρίβεια, η άνοδος πετρελαίου, η "νοθεία προϊόντων", το ασφαλιστικό, η εκπαίδευση και τόσα άλλα που χρειάζονται από όλους τους θεσμούς της κοινωνίας υπευθυνότητα και θέληση για την αντιμετώπισή τους. Γι' αυτό και η Κυβέρνηση και όλη η υπόλοιπη πολιτική ηγεσία-ας εξαιρέσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας από την πρώτη γραμμή της αντιπολιτευτικής τους τακτικής, και ας συστρατευθούν σε αυτήν την προσπάθεια και πορεία, με διατύπωση υπεύθυνων θέσεων για τη λύση τους. Με αυτό το σκεπτικό και εμείς, η ΔΑΚΕ, χωρίς κραυγές και υστερίες θα συνεχίσουμε την ίδια μέχρι σήμερα υπεύθυνη πορεία μας με την όποια κριτική, αλλά και με ουσιαστικές προτάσεις για όλα αυτά τα θέματα της καθημερινότητας.
Το σημερινό φαινόμενο της ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ είναι εντελώς απαράδεκτο. Η αδυναμία αντιμετώπισης της:
*Είτε λόγω της ανόδου των διεθνών τιμών πετρελαίου και τροφίμων,
*Είτε λόγω των κερδοσκόπων στην ελληνική αγορά, μονοπωλίων ολιγοπωλίων και κάθε λογής καρτελ,
*Είτε λόγω της αδυναμίας συγκράτησης του ανερχόμενου σήμερα σε 4,6 πληθωρισμού,
*αλλά και λόγω της προσπάθειας υπονόμευσης των κλαδικών συμβάσεων-καταργώντας και περιφρονώντας θεσμούς,θα φέρουν σύντομα-αν δεν παρθούν έγκαιρα και δραστικά μέτρα-στο δρόμο όλη την κοινωνία, απέναντι σε όλους όσους προσπαθούν να γίνουν "κράτος εν κράτει", τραστ, καρτέλ, ολιγοπώλια, τραπεζίτες, και κερδοσκόπους, απέναντι σε όλους όσους έπαψαν να σέβονται θεσμούς και την ανάγκη επιβίωσης των χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας, που αποτελούν και την πλειοψηφία της.
Γιατί δεν είναι δυνατόν όλα να δικαιολογούνται τάχα από την ελεύθερη αγορά και τον ελεύθερο ανταγωνισμό όταν μάλιστα δεν είναι υγιής .'Εχει άλλωστε αποδειχτεί για όσους στο παρελθόν έλεγαν ότι η ελεύθερη αγορά και ο ανταγωνισμός θα βοηθήσουν, ότι σήμερα όχι μόνο δεν πέφτουν οι τιμές, αλλά αντίθετα τα κάθε λογής καρτελ και ολιγοπώλια, λυμαίνονται τον κόπο των μεσαίων και χαμηλών οικονομικά στρωμάτων της κοινωνίας. 'Αλλο ελεύθερη αγορά λοιπόν και άλλο ασύδοτη αγορά παραδομένη στα χέρια της κερδοσκοπίας.Η πολιτεία έχει υποχρέωση να βάλει ένα φραγμό στο πανηγύρι που έχει στηθεί σε βάρος του χαμηλόμισθου, του χαμηλοσυνταξιούχου και φυσικά των ανέργων με την προστασία του εισοδήματος των εργαζομένων και συνταξιούχων, προστασία από τον πληθωρισμό, τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις τιμών, την κερδοσκοπία, μέσω θέσπισης κανόνων, μέτρων, αλλά και συστηματικού ελέγχου της απελευθερωμένης αγοράς. Βλέπουμε το πραγματικό ενδιαφέρον του κ. Πρωθυπουργού, αλλά και τις καλές προσπάθειες:
*του αρμόδιου Yπουργού και Yφυπουργού Aνάπτυξης
*και του Γραμματέα Kαταναλωτή.
*Αλλά και τις εξαγγελίες του Υπουργού Εθν. Οικονομίας-που μένει φυσικά να τις δούμε και στην πράξη.
Αλλά πέρα από αυτά χρειάζεται περαιτέρω μέτρα και προσπάθεια από όλους τους συνειδητοποιημένους φορείς. Και δεν είναι δα και ο κατακλυσμός του κόσμου-κατάργηση του οικοδομήματος της φιλελεύθερης οικονομίας, όπως ακούγεται από κάποιες ακραίες δογματικά νεοφιλελεύθερες φωνές, σε όποιο πολιτικό χώρο και αν βρίσκονται σήμερα, η όποια επιβολή αυστηρού ελέγχου τιμών σε είδη πρώτης ανάγκης-ευρείας κατανάλωσης που διαπιστώνεται ακραία τάση κερδοσκοπίας για να προστατευθούν επιτέλους οι πολίτες μπροστά στην ασύδοτη αγορά που κυριαρχείται από κερδοσκόπους. Είναι υποχρέωση της πολιτείας...υποχρέωση και δική τους...Και δεν είδαμε-αυτές τις ίδιες νεοφιλελεύθερες φωνές, να μιλήσουν ποτέ και να καταγγέλλουν ούτε καρτελ, ούτε ολιγοπώλια , ούτε τράπεζες που προστατεύονται , ούτε τους απασχόλησε ποτέ η προστασία των δανειοληπτών, το μπλόκο που απαιτείται στα κυκλώματα των πλειστηριασμών, αλλά και τα ανεξέλεγκτα επιτόκια των πιστωτικών καρτών...Αυτές ίσως οι ακραίες φωνές-από διάφορες κατευθύνσεις πιθανόν προσπαθούν σήμερα να εμποδίσουν την πολιτεία να πάρει τελικά ουσιαστικά μέτρα και για το κράτος των τραπεζιτών.Βάσει των ανωτέρω το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να είναι μπροστά στη διεκδίκηση μέτρων για την προστασία του κόσμου της εργασίας. Σε αυτή την κατεύθυνση και η ΔΑΚΕ με συγκεκριμένες προτάσεις όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, και τελευταία στην Ολομέλεια Διοίκησης της ΓΣΕΕ (14/05/08) και στο Γενικό Συμβούλιο (30/05/08), αλλά και επανειλημμένα με δελτία τύπου (3/06/08), ανέπτυξε μια σειρά μέτρων, θέλοντας να τεθούν όλοι προ των ευθυνών τους, τόσο η Κυβέρνηση και τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης, όσο και ταυτόχρονα και οι εργοδότες-επιχειρηματίες που φέρουν μεγάλο μέρος αυτής της ευθύνης.Όσον αφορά τις θέσεις γενικότερα του συνδικαλιστικού κινήματος στη ΓΣΕΕ για το θέμα της ακρίβειας, πιστεύω ότι υπάρχουν πλέον σήμερα ώριμες και κοινά αποδεκτές θέσεις από όλους, με τις οποίες θα συμμετάσχουμε άλλωστε όλοι μαζί στο προσεχές συλλαλητήριο στις 19/6/08 κατά της ακρίβειας. Κάποιες εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν-τις προηγούμενες ημέρες-για "μπλοκάρισμα" δήθεν επιστολών προς την Κυβέρνηση κ.λ.π. φυσικά και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφού δεν θα μπορούσε στις (3/06/08) για λόγους πέρα από διαδικαστικούς, αλλά και ουσιαστικούς να αποσταλεί επιστολή-με την υπογραφή του Γεν. Γραμματέα αφού:α) ούτε από το αεροπλάνο θα μπορούσε να μπει υπογραφή-(λόγω συμμετοχής του εκ μέρους της ΓΣΕΕ στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Επιτροπή 3/06/08-4/06/08), β) ούτε φυσικά αν δεν συμπληρωνόταν και με τα πρόσθετα απαραίτητα μέτρα,(προτάσεις ΔΑΚΕ και ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ) και δεν αποστέλλετω ταυτόχρονα μια σχετική με αιτήματα επιστολή και στους εργοδότες-επιχειρηματίες.ʼλλωστε, σε ένα σοβαρό ζήτημα της ακρίβειας που κρατάει μήνες, αν εδίδετο για υπογραφή μία μέρα πριν, δηλαδή στις (2/06/08) ή μία μέρα μετά, στις (5/06/08 ημέρα και που τελικά με την επάνοδο του υπεγράφη), δεν είναι το ζητούμενο, αν υπάρχει διάθεση για κοινές θέσεις και για να υπάρχει η απαιτούμενη πλειοψηφικά συναίνεση από όλους, χωρίς σκοπιμότητες για αυτά τα σοβαρά ζητήματα.
Θέτοντας ταυτόχρονα τόσο την Κυβέρνηση όσο και τους εργοδότες επιχειρηματίες προ των ευθυνών τους με αιτήματα:

Α. Προς την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,
1. Πέρα από τα μέτρα που ήδη έχουν δοθεί-στη δημοσιότητα-για την ουσία των οποίων έχουμε συμφωνήσει και προσυπογράψει, μέτρα όπως άμεση έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση 1.000 ευρώ για κάθε νοικοκυριό που το εισόδημά τους βρίσκεται κάτω από το αφορολόγητο όριο, επίδομα θέρμανσης για τις κατηγορίες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων, κ.λ.π.

2. Aλλά και άλλα επιπλέον εξειδικευμένα μέτρα που έχουμε σαν ΔΑΚΕ καταθέσει, συμπληρωματικά στα παραπάνω, που για μας επιβάλλεται να ληφθούν-όπως:

α) 'Αμεσα μέτρα για ουσιαστικό έλεγχο της αγοράς και ενίσχυσης των ελεγκτικών μηχανισμών (γιατί διαφορετικά και το όποιο επίδομα-ενίσχυση θα είχε την ίδια ακριβώς τύχη).

β) Επιβολή διατίμησης αν χρειαστεί, για συγκεκριμένα είδη πρώτης ανάγκης (που διαπιστώνεται ακραία κερδοσκοπία)και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

γ)Ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων (εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων),από τον κρατικό προϋπολογισμό.

δ) Μείωση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, που είναι απαραίτητα για την επιβίωσή μας.

ε) Παρέμβαση για την μείωση των επιτοκίων Δανεισμού (από τις Τράπεζες που φθάνουν και το 17%) αλλά και των πλειστηριασμών που παρά τις αντίθετες κατευθύνσεις-συνεχίζονται.

ζ) Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, αλλά και των οφειλών χαμηλών εισοδημάτων προς αυτές για να μην πραγματοποιείται διακοπή από τις οφειλές των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Β. Και ταυτόχρονα Προς τον ΣΕΒ και τους υπόλοιπους ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ
α) Nα απαιτήσουμε από τον ΣΕΒ για εισοδηματική ενίσχυση των χαμηλά αμειβόμενων εργαζομένων, με την μορφή εκτάκτου επιδόματος που θα χορηγηθεί για κάποια χρονική περίοδο-το οποίο η Κυβέρνηση θα πρέπει να γενικεύσει με νομοθετική ρύθμιση.

β) Εάν έχουν μεταβληθεί τα οικονομικά κριτήρια βάση των οποίων υπεγράφη η ΕΓΣΣΕ (πληθωρισμός-τιμάριθμος), να εξεταστεί η δυνατότητα για πρόωρη καταγγελία και επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης.

Η ΔΑΚΕ πιστεύει ότι ο αγώνας του Συνδικαλιστικού Κινήματος πρέπει να στοχεύει στη διαρκή προστασία και ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων από τα μονοπώλια και τα καρτέλ, που λυμαίνονται την αγορά και όχι για τη δημιουργία μόνο, πολιτικών εντυπώσεων.Ευθύνες έχουν πολλοί, ο καθένας αυτές που πραγματικά του αναλογούν.

Η ΔΑΚΕ συμμετέχει στο συλλαλητήριο στις 19/06 όπου:

Tα συνδικάτα αντιδρούν, διαδηλώνουν και απαιτούν:

Nα μπεί φρένο στην ακρίβεια και στον πληθωρισμό ! Σύγκλιση με την Ευρώπη.
Να ενισχυθούν οικονομικά οι χαμηλόμισθοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι άνεργοι!
Να ελεγχθεί και να τιμωρηθεί αυστηρά η κερδοσκοπία και η νοθεία στην αγορά!
Να προστατευθούν τα νοικοκυριά απo τα δάνεια και τις κατασχέσεις!

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΣΕΕ

ΑΘΗΝΑ 30/5/2008
Eισήγηση Στo ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ της ΓΣΕΕ του Γενικού Γραμματέα της ΓΣΕΕ κ Κ.Πουπάκη

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ και το ΑΥΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Η παρουσία όλων μας σήμερα εδώ μέσα, και όχι σε διαφορετικές αίθουσες και σε διαφορετικές τριτοβάθμιες οργανώσεις, σηματοδοτεί ότι όλοι έχουμε επιλέξει μια κοινή πορεία
Συνθέτοντας μέσα από τις ιδεολογικές διαφορές-μια κοινή πορεία δράσης προς όφελος όλων των εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων,
με ένα πλαίσιο και σύστημα αρχών και θέσεων σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος που "Να διασφαλίζεται η ενότητα και η αντιπροσωπευτικότητα",
όπου θα μειώνονται οι παραταξιακοί και ενίοτε κομματικοί ανταγωνισμοί και θα κατοχυρωθεί ένας τρόπος ουσιαστικής και αποτελεσματικής λειτουργίας.
Αφού λοιπόν έχουμε επιλέξει αυτήν την κοινή μας πορεία, έχουμε ταυτόχρονα υποχρέωση να αναλάβουμε μέρος από την ευθύνη που δικαιούμαστε και μας αναλογεί για την πορεία και λειτουργία του συνδικάτου.Κανένας μας πια δεν μπορεί να κοροϊδεύει πλέον κανέναν.Δεν μπορεί η ΓΣΕΕ να αποτελεί θεσμό εκμετάλλευσης κατά το δοκουν και χρησιμοποίησης από κανέναν και για οποιοδήποτε σκοπιμότητα ή λόγο, πολιτικό ή και συνδικαλιστικό
είτε με τις αλαζονικές συμπεριφορές της εκάστοτε πλειοψηφίας
είτε με τις συμπεριφορές μηδενισμού του οργάνου, από δυνάμεις που όμως ταυτόχρονα με τη θέληση τους συμμετέχουν σε αυτήν
είτε φυσικά με δυνάμεις που επιλεκτικά όταν οι δημοκρατικά ληφθείσες αποφάσεις δεν είναι της αρεσκείας τους, προσπαθούν με λαϊκίστικες και ακτιβίστικες ενέργειες να τις υπονομεύσουν, υπονομεύοντας μαζί και την αξιοπιστία του συνδικάτου. Πριονίζοντας το κλαδί που οι ίδιοι πάνω του κάθονται. Δεν μπορεί κανένας να είναι και μέσα και έξω, δεν μπορούν να παρακολουθούν σαν θεατές την πορεία, περιμένοντας κριτικά και μόνιμα στην γωνία αυτούς που αναλαμβάνουν την ευθύνη των αποφάσεων σε κρίσιμες στιγμές από τις οποίες μόνιμα απέχουν. Δεν μπορεί το συνδικαλιστικό κίνημα να γίνει απλά κίνημα διαμαρτυρίας πρέπει να παίρνονται και αποφάσεις…
Από αυτούς τελικά εξαρτάται αν θα πρέπει όλοι να :
συνεχίζουμε να στηρίζουμε μια πλουραλιστική ΓΣΕΕ, πολύχρωμη, ανεξάρτητη, με αποδοχή από την κοινωνία.
Μια ΓΣΕΕ που όλοι μαζί να συνλειτουργούν και θα συναποφασίζουν με δημοκρατικές διαδικασίες.
Μια ΓΣΕΕ ελεύθερη, ακηδεμόνευτη να διεκδικεί αλλά και να συνεργάζεται, να εκφράζει τα δικαιώματα αυτών που εκπροσωπεί χωρίς να ξεχνά ότι τα προβλήματα και οι λύσεις του δεν έχουν χρώμα.Σε μια περίοδο μάλιστα πουΟ ρόλος που θα πρέπει να διαδραματίσει το συνδικαλιστικό κίνημα είναι "σημείο- κλειδί" για τις εξελίξεις και την ομαλή αλλά και επωφελή για το κοινωνικό σύνολο εφαρμογή των όποιων μεταρρυθμίσεων, αφού το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει:
Να βγει επιθετικά κοιτώντας μπροστά από τις εξελίξεις, έτσι ώστε όχι μόνο ν’ αποτελέσει "ανάχωμα", αλλά να διαπραγματευθεί με τους δικούς του όρους υπέρ του κόσμου της απασχόλησης και
να ενεργοποιήσει τις σχέσεις του με τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, να μεγιστοποιήσει τη συνδικαλιστική πυκνότητα και να ανακτήσει την επαφή του, τόσο με τους "παραδοσιακούς" όσο και με τους νέους τομείς δραστηριότητας.
να περάσει στη διαδικασία αναδιοργάνωσης του τρόπου αντίληψης και λειτουργίας, σε όλα τα επίπεδα, προχωρώντας ακόμη και σε αλλαγές δομικές για να πετύχουμε το στόχο της περαιτέρω ισχυροποίησης των δεσμών του συνδικαλιστικού κινήματος με τον κόσμο της εργασίας, για την επαναφορά συλλογικών δράσεων μπροστά στις προκλήσεις των "μοντέρνων καιρών".
να προχωρήσει στη δημιουργία και οργάνωση νέων θεσμών εκπροσώπησης των απασχολουμένων στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, των εργαζομένων με "ευέλικτες" μορφές εργασίας, καθώς και των ανέργων. Μια κίνηση προς την κατεύθυνση αυτή θα μπορούσε ειδικά γι αυτές και μόνο τις ευέλικτες μορφές-και όπου δεν μπορεί να υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο που είναι η αποτελεσματικότερη μορφή σωματείου-να γίνει σε κλαδικό-κυρίως σε τοπικό επίπεδο, μέσα από έναν επανασχεδιασμό της οργάνωσης λειτουργίας της ΓΣΕΕ, ο οποίος θα πρέπει να γίνει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς αγκυλώσεις.
Εξίσου σημαντικό είναι να διαμορφώσουμε με βάση την πραγματικότητα και τις νέες προκλήσεις το σχέδιο δράσης, και το διεκδικητικό μας πλαίσιο. Όπου οι αλλαγές και η εξέλιξη της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα μπροστά στις νέες ανάγκες της αγοράς και της μετάλλαξης που οι εργαζόμενοι υφίστανται στα "κυριαρχικά δικαιώματα" τους μπορεί να μην έχουν αρνητικά αποτελέσματα, εάν θεσπίσουμε κανόνες μέσα σ' ένα πλαίσιο "υγιούς ανταποδοτικότητας" κοινά αποδεκτό από τους κοινωνικούς εταίρους. Οι εκπρόσωποι του κόσμου της εργασίας οφείλουν να δώσουν αγώνα και μάλιστα σκληρό για να αντισταθμίσουν τη μείωση μέχρι σήμερα των παραδοσιακών δικαιωμάτων, με νέα ωφελήματα-τόσο οικονομικά όσο και θεσμικά, ακόμη έστω και διαφορετικής μορφής-για τους εργαζόμενους. Όσον αφορά τα ζητήματα της καθημερινότητας, καίρια ζητήματα, όπως η ακρίβεια, η άνοδος πετρελαίου, το ασφαλιστικό, και τόσα άλλα χρειάζονται από όλους τους θεσμούς της κοινωνίας υπευθυνότητα και θέληση για την αντιμετώπισή τους.Και η Κυβέρνηση και όλη η υπόλοιπη πολιτική ηγεσία-ας εξαιρέσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας από την πρώτη γραμμή της αντιπολιτευτικής τους τακτικής, και ας συστρατευθούν σε αυτήν την προσπάθεια και πορεία, με διατύπωση υπεύθυνων θέσεων για τη λύση τους, δεν θα ακολουθήσουν τις κραυγές και υστερίες συνάδελφε Πρόεδρε, θα συνεχίσουμε την ίδια σαν ΔΑΚΕ υπεύθυνη πορεία και κριτική για όλα τα θέματα της καθημερινότητας.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Το σημερινό φαινόμενο είναι εντελώς απαράδεκτο. Δεν είναι δυνατόν όλα να δικαιολογούνται τάχα από την ελεύθερη αγορά και τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Έχει αποδειχτεί για όσους έλεγαν ότι η ελεύθερη αγορά και ο ανταγωνισμός θα βοηθήσουν ότι όχι μόνο δεν πέφτουν οι τιμές, αλλά αντίθετα τα κάθε λογής καρτελ και ολιγοπώλια λυμαίνονται τον κόπο των μεσαίων και χαμηλών οικονομικά στρωμάτων της κοινωνίας.Η πολιτεία δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα. ʼλλο ελεύθερη αγορά και άλλο ασύδοτη αγορά παραδομένη στα χέρια της κερδοσκοπίας.Η πολιτεία έχει υποχρέωση να βάλει ένα φραγμό στο πανηγύρι που έχει στηθεί σε βάρος του χαμηλόμισθου, του χαμηλοσυνταξιούχου και φυσικά των ανέργων με την προστασία από τον πληθωρισμό, τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις τιμών, την κερδοσκοπία.Έχει υποχρέωση την προστασία του εισοδήματος των εργαζομένων και συνταξιούχων μέσω θέσπισης κανόνων, μέτρων, αλλά και ελέγχου της απελευθερωμένης αγοράς. Καλή η προσπάθεια του αρμόδιου υφυπουργού ανάπτυξης. Και του Γραμματέα καταναλωτή, αλλά χρειάζεται περαιτέρω μέτρα και προσπάθεια από όλους τους συνειδητοποιημένους φορείς. Και δεν είναι δα και ο κατακλυσμός του κόσμου-κατάργηση του οικοδομήματος της φιλελεύθερης οικονομίας, όπως ακούγεται από κάποιες ακραίες δογματικά νεοφιλελεύθερες φωνές, σε όποιο πολιτικό χώρο και αν βρίσκονται σήμερα, η όποια επιβολή διατίμησης-ελέγχου τιμών σε κάποια μεμονωμένα είδη πρώτης ανάγκης και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που διαρκεί η κρίση για να προστατέψει τους πολίτες μπροστά στην ασύδοτη αγορά που κυριαρχείται από κερδοσκόπους. Είναι υποχρέωση της πολιτείας....υποχρέωση και δική τους...Και δεν είδαμε-αυτές τις ίδιες νεοφιλελεύθερες φωνές, να μιλήσουν ποτέ και να καταγγέλλουν ούτε καρτελ ούτε ολιγοπώλια , ούτε τράπεζες που προστατεύονται , ούτε τους απασχόλησε ποτέ η προστασία των δανειοληπτών, το μπλόκο στα κυκλώματα των πλειστηριασμών, και τα ανεξέλεγκτα επιτόκια των πιστωτικών καρτών...Αυτές ίσως οι ακραίες φωνές-από διάφορες κατευθύνσεις προσπαθούν να εμποδίσουν την πολιτεία να πάρει τελικά ουσιαστικά μέτρα για το κράτος των τραπεζών....

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ-ΔΕΚΟ

Η εξυγίανση και ο εκσυγχρονισμός των δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων μη κρυβόμαστε είναι εντελώς απαραίτητος.Η πραγματικότητα είναι ότι ο παγκοσμιοποιημένος και χωρίς όρους ανταγωνισμός σήμερα είναι τεράστιος με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κλυδωνισμοί ακόμη και σε μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες προσπαθούν να βρουν διεξόδους επιβίωσης. Ιδιαίτερες πιέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο δέχονται κυρίως οι μέχρι πριν λίγα χρόνια κρατικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις, οι οποίες στραγγαλίζονται στο βωμό της ανάδειξης ανταγωνιστών.Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε παράλληλα ότι η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και η καθημερινή ανάγκη για νέες και αναβαθμισμένες υπηρεσίες προς το καταναλωτικό κοινό μπροστά στον ανταγωνισμό κ την απελευθερωμένη αγορά χρειάζεται
Αλλαγή του τρόπου θεώρησης της διαχείρισης και αξιοποίησης των κρατικών υποδομών, οι οποίες αποτελούν μέσα παροχής αγαθών κοινής ωφελείας.
Τοποθέτηση ορίων ανάμεσα στο "που αρχίζει" και "που τελειώνει" το συμφέρον των πολιτών, "που ξεκινά" και "που σταματά" το κέρδος και τα "θέλω" των ιδιωτικών συμφερόντων αλλάζοντας αποφασιστικά και ριζικά την εξάρτησή τους από το κράτος με στόχο την ένταξή τους παραγωγικά και ανταγωνιστικά στην ελεύθερη αγορά.
λειτουργώντας φυσικά με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και στρατηγικές συμμαχίες εάν απαιτείται για να τις καταστήσουν ικανές, ώστε να σταθούν όρθιες να επιβιώσουν μπροστά στις δυσκολίες που προκαλούν οι νέες συνθήκες του διεθνούς πλέον ανταγωνισμούμε διαχωρισμό Ιδιαίτερα βέβαια στην περίπτωση αυτή-κάτω από διαφορετικό πρίσμα-επιχειρήσεις που παρέχουν ζωτικής σημασίας υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο όπως ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κλπ όπου θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε κάθε περίπτωση για λόγους εθνικού συμφέροντος:
η διατήρηση των δικαιωμάτων της ελληνικής πολιτείας στην επιχείρηση,
και τα συμφέροντα και δικαιώματα τόσο των καταναλωτών όσο και των εργαζομένων σε αυτή.Φυσικά και σε αυτές της εθνικής σημασίας κρατικές υποδομές θα πρέπει να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα εξυγίανσης, αναδιοργάνωσης, εκσυγχρονισμού ώστε να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν στον σκληρό ανταγωνισμό της απελευθερωμένης αγοράς, αφού έναντι οποιουδήποτε τιμήματος πρέπει να παραμένουν στον έλεγχο του Κράτους. Διασφαλίζοντας έτσι μ' αυτό τον τρόπο την ασφάλεια, την απρόσκοπτη παροχή υπηρεσιών και τη σωστή τιμολογιακή πολιτική για όλους τους πολίτες της χώρας-ζητήματα που ο ρόλος του Δημοσίου πρέπει να είναι και να παραμείνει αποφασιστικός.Με μεταρρυθμίσεις που θα τυγχάνουν της ευρύτερης αποδοχής των εργαζομένων σε αυτές, Χωρίς δημιουργία αρνητικών επιπτώσεων για τους παλιούς εργαζόμενους, αλλά και χωρίς έλλειψη προστατευτικού εργασιακού δικτύου για τους νέους, ώστε να μην δημιουργούν εργαζόμενους δύο ταχυτήτων και εργασιακές ανισότητες.

ΟΤΕ'

Ετσι και με τις Τηλεπικοινωνίες που τους τελευταίους μήνες, τα μάτια όλων μας είναι στραμμένα στις εξελίξεις που λαμβάνουν μέρος στον μεγάλο Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Είναι αλήθεια ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών γιγαντώθηκε μέσα από την ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και οι τηλεπικοινωνίες παρουσιάζουν από πολλές απόψεις μεγάλο ενδιαφέρον. Και όπως όλοι διαπιστώνουμε, προσελκύουν ολοένα και περισσότερο το ενδιαφέρον οικονομικών κολοσσών. Έτσι και στον "δικό" μας, τον ελληνικό ΟΤΕ, ήταν εξαρχής εμφανές ότι θα έπρεπε να υπάρξει άμεσος επανασχεδιασμός στις ασκούμενες πολιτικές στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και μάλιστα στον τρόπο χειρισμού ζητημάτων στρατηγικού χαρακτήρα για τη χώρα μας.Γι' αυτό και εμείς είπαμε εξαρχής:
"Ναι" στην μεταρρύθμιση, εξυγίανση, αναδιοργάνωση, εκσυγχρονισμό του ΟΤΕ, και το στηρίξαμε μάλιστα με όλα τα μέσα.
"Ναι" στη διαμόρφωση ενός πλαισίου που θα του δώσει τη δυνατότητα επιβίωσης μπροστά στον διαρκώς αυξανόμενο ανταγωνισμό,
"Ναι" στην ανάπτυξη στρατηγικών συμμαχιών του ΟΤΕ με άλλες εταιρίες.
"Ναι" σε μια προσπάθεια αλλαγής του τρόπου θεώρησης της διαχείρισης και αξιοποίησης συνολικά των κρατικών υποδομών οι οποίες αποτελούν μέσα παροχής αγαθών κοινής ωφελείας.
Όμως σήμερα-με το ανοιχτό παράθυρο από τις προηγούμενες κυβερνητικές πολιτικές- αφού ο τρόπος με τον οποίο "χθες" σχεδιάστηκε το "σήμερα", όπου είχε παραχωρηθεί το 67% του ΟΤΕ (και ας πάψουν κάποιες σήμερα πολιτικές δυνάμεις σαν κλαίουσες χήρες να σκίζουν τάχα υποκριτικά τα ιμάτιά τους και μάλιστα να τάζουν επανακρατικοποίηση. Ποιοι; Aυτοί που "δούλεψαν τον λαό με την μία μετοχή" και μετά τον ξεπούλησαν) - δίνει την ευκαιρία να προωθούνται καταστάσεις σε σχέση με τις οποίες και εμείς αλλά και το σύνολο του κόσμου της εργασίας είμαστε εντελώς αντίθετοι.

Και λέμε
Όχι στην παράδοση του ΟΤΕ σε ξένα χέρια, και αυτό το λέμε για όσους επικαλούνται το επιχείρημα «να καταστήσουμε τον ΟΤΕ κέντρο τηλεπικοινωνιών στην Βαλκανική και όχι μόνο"... Ποιανού όμως ΟΤΕ υπερήφανοι;
Όχι στην παραχώρηση κρατικών υποδομών που χαρακτηρίζονται εθνικής σημασίας και που πρέπει έναντι οποιουδήποτε τιμήματος να παραμένουν στον έλεγχο του Κράτους.
ΌΧΙ στην παράδοση της εθνικής ασφάλειας της απρόσκοπτης παροχής υπηρεσιών για όλους τους πολίτες της χώρας και τη σωστή τιμολογιακή πολιτική.
ΌΧΙ στην παράδοση της περιουσίας του Οργανισμού, το μέλλον των θυγατρικών & τη στρατηγική που θα ακολουθηθεί στην ανάπτυξη του, και φυσικά δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε λογικές-πέρα από την αναγκαιότητα στρατηγικής συμμαχίας, την επιλογή να φτάσει ένας κερδοφόρος οργανισμός στο 5%;
ΌΧΙ στην παράδοση των εργασιακών σχέσεων σε μια εταιρία που έχει επανειλημμένα καταδικαστεί από τα διεθνή συνδικάτα, και τους Έλληνες εργαζόμενους για την αποικιακού χαρακτήρα λειτουργία της με μόνο γνώμονα την αύξηση των κερδών της καταπατώντας κάθε έννοια σεβασμού εργασιακών δικαιωμάτων και νομοθεσίας.
Έχουμε ξαναπεί και επαναλαμβάνουμε ότι ο ρόλος του Δημοσίου πρέπει να παραμείνει αποφασιστικός. Δεν δεχόμαστε ούτε την παραμικρή απόκλιση από αυτό το δεδομένο. Στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων για έναν ΟΤΕ ισχυρό στο ανταγωνιστικό περιβάλλον κάτω από δημόσιο έλεγχο.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Ζητάμε από την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει και το Ασφαλιστικό. Ο νόμος "μπάζει" από αρκετά σημεία του, δεν αντιμετωπίζονται τα δυσεπίλυτα προβλήματα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Και στο σημείο αυτό, για τα κενά στον Νόμο, βασικές ευθύνες έχει το Συνδικαλιστικό Κίνημα, με την άρνησή του μέχρι σήμερα να συμμετάσχει στον διάλογο για το Ασφαλιστικό, όπου θα είχαμε σαν εργαζόμενοι την ευκαιρία να προστατέψουμε τους ασφαλισμένους από όποιες δυσμενείς συνέπειες. Το Ασφαλιστικό χρειάζεται να εξεταστεί και μέσα από κοινωνική και όχι μόνο οικονομική σκοπιά. Κάποιος πρέπει επιτέλους να ενδιαφερθεί και για όσους ζουν με συντάξεις πείνας. Κι ας μην αντιμετωπίζουν τέτοιους όρους κάποιοι ως λαϊκισμό, γιατί για μια διαρκώς διευρυνόμενη μερίδα πολιτών είναι μια καθημερινή πραγματικότητα. Συμφωνώ για την επιστροφή των δομημένων και αδόμητων αλλά όλων των εποχών. Ούτε συμψηφισμοί, ούτε επιλεκτικές αναφορές κατά πόσο συμφέρει τον πολιτικό φορέα.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Ας σταματήσουν οι όποιες δημόσιες ή και με διάφορες διαρροές για την περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και ας επικεντρωθούμε:
Στην προώθηση πολιτικών για τη δημιουργία ενός σύγχρονου και σταθερού εργασιακού περιβάλλοντος και μέσα σε ένα πλέγμα προστασίας των εργαζομένων.
Στην αυστηρή εφαρμογή της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, στήριξη και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, με ιδιαίτερη βαρύτητα στους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα.
Στην διατήρηση, προστασία και σεβασμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των ΣΣΕ.
Ας δούμε ξανά το θέμα μιας μόνιμης και σταθερής απασχόλησης για όλους, ας ξαναδούμε το θέμα των συμβασιούχων με ουσιαστικές παρεμβάσεις. Να ξεκινήσουμε άμεσα τις διαδικασίες για τη δημιουργία μιας ομάδας καθαρών τεχνοκρατών, νομικών κοινής αποδοχής που δεν θα δίνουν εντύπωση πολιτικής εκμετάλλευσης, οι οποίοι θα διερευνήσουν κάτω από τη σκέπη της ΓΣΕΕ-και σε άμεση και αγαστή συνεργασία με τα μέλη όλων ανεξαιρέτως των παρατάξεων-τρόπους οι οποίοι μέσω της νόμιμης οδού αλλά και της συνδικαλιστικής διεκδίκησης θα οδηγήσουν σε μια συνολική λύση του προβλήματος.

ΠΑΙΔΕΙΑ

Είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι εντελώς απαραίτητη μια μεταρρύθμιση με όσο το δυνατόν γίνεται μεγαλύτερη κοινωνική συναίνεση. Μια μεταρρύθμιση στην οποία θα πρέπει να προσαρμοστούν τα πανεπιστήμια για να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες προκλήσεις.Για να πάψουν στο όνομα δήθεν προοδευτικών αντιλήψεων να την πληρώνουν τελικά τα λαϊκά στρώματα, δηλαδή οι πιο φτωχοί, οι οποίοι προσδοκούν σε ένα καλύτερο επίπεδο μόρφωσης, σε ένα καλύτερο μέλλον μέσω της δημόσιας παιδείας. ʼλλωστε οι έχοντες και σήμερα έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν τα παιδιά τους σε όποιο πανεπιστήμιο επιθυμούν λόγω οικονομικών δυνατοτήτων.Θεωρώ ότι πρέπει να ανοίξει το θέμα της παιδείας, συνολικότερα. Μέσα από την καλοπροαίρετη συζήτηση όλα τα ζητήματα βρίσκουν τις λύσεις τους.Όσοι αρνούνται να κάτσουν στο τραπέζι του διαλόγου, όσοι δε σέβονται στοιχειώδης δημοκρατικές διαδικασίες όπως βλέπουμε σήμερα με τις Πρυτανικές εκλογές, είτε αδιαφορούν για τα εκατομμύρια των ευρώ που κάθε χρόνο απορροφώνται από τα πανεπιστήμια χωρίς το απαιτούμενο αποτέλεσμα, είτε εθελοτυφλούν μπροστά στο χαμηλό επίπεδο της παιδείας, είτε δε νοιάζονται για το εάν κάποιες «φατρίες» συνεχίσουν να λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα και να λειτουργούν σε βάρος των φοιτητών και των καθηγητών που μοχθούν για το καλύτερο.Σύγχρονα, αναβαθμισμένα, δημόσια πανεπιστήμια δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε από κανένα μη κερδοσκοπικό ή και καθαρά ιδιωτικό φορέα.
Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.Παρά τα θετικά βήματα, δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.'Ομως τη συγκεκριμένη στιγμή φτάσαμε στο "μάξιμουμ" των εφικτών επιδιώξεών μας, αφού κινείται μέσα στο στόχο μας, για σύγκλιση με το μέσο όρο των ευρωπαϊκών μισθών.Όμως δεν μπορούμε να μην καταδικάζουμε λογικές υπονόμευσης του θεσμού των Συλλογικών διαπραγματεύσεων, με την άρνηση ορισμένων Τραπεζιτών να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, στοχεύοντας στην υπονόμευση της κοινωνικής συναίνεσης που προσπαθεί να επιτυγχάνει σε κάθε περίπτωση η πολιτεία.'Εχουν γίνει κράτος εν κράτει και με την ακρίβεια του χρήματος, ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή ακρίβεια, που μαστίζει τα ελληνική νοικοκυριά.Ζούμε υπό την αυθαιρεσία των τραπεζιτών. Δείχνουν να αυτονομούνται, να περιφρονούν και την Δικαστική εξουσία, γιατί, την πολιτική εξουσία, όχι μόνο την περιφρονούν αλλά και την προκαλούν.Είχαμε τον κύριο Γκαργκάνα που για χρόνια οι τεχνοκρατικές του απόψεις προκάλεσαν την κοινωνία και εξέθεταν την πολιτική ηγεσία, μια και ζητούσε μισθούς πείνας για τους εργαζομένους αλλά καθόριζε ταυτόχρονα χλιδάτες αποζημιώσεις για τον ίδιο. Αυτός ο κύριος δεν εννοεί να ξεκολλήσει από πάνω μας, και ενώ έληξε η θητεία του προσπαθεί να αφήσει το στίγμα του:
είτε με τις μαζικές προαγωγές-τοποθετήσεις που κάνει σαν παλιός πολιτικάντης πριν τη φυγή του,
είτε μεθοδεύοντας την ανακήρυξή του σε επίτιμο Διοικητή, λες και αυτό πρόκειται να αλλάξει την εικόνα που αφήνει πίσω του.
Τώρα έχουμε έναν άλλον διορισμένο από την πολιτεία και αυτόν καλοαμειβόμενο σαν τον προηγούμενο-τραπεζίτη, όπου το ίδιο προκλητικά περιφρονεί τους πάντες και τα πάντα. Αλλά πάνω απ' όλα περιφρονεί το κοινωνικό και πολιτικό μας σύστημα γιατί ο κύριος Αράπογλου δεν κάνει τίποτε άλλο με την άρνησή του στη συλλογική διαπραγμάτευση, από το να συμβάλλει όσο κανείς άλλος στην υπονόμευση της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ειρήνης.Απαιτούμε πλέον από τη πολιτική εξουσία να βάλει φραγμό στη δικτατορική αυθαιρεσία των τραπεζιτών. Θα πρέπει :
H 'Ενωση Ελληνικών Τραπεζών, να διαδραματίσει και σε αυτό το σημείο το ρόλο της, ο οποίος δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε δημοσιοσχετίστικες εκδηλώσεις και μάλιστα όπως κάθε φορά την βολεύει.
Ο ΣΕΒ, μέλη του οποίου είναι οι Τράπεζες, δεν μπορεί να βγάζει έξω την ουρά του βλέποντας όλα τα ζητήματα της κοινωνίας αφ' υψηλού, προσποιούμενοι ότι δεν τους αφορούν, για να αποποιηθούν με αυτόν τον τρόπο τις δικές τους ευθύνες.
Η πολιτεία, για τις Τράπεζες που οι διοικήσεις τους έχουν διοριστεί από αυτήν, οφείλει να υπενθυμίσει ότι ελεύθερη αγορά δεν σημαίνει ασύδοτη αγορά και ότι οι κανόνες της Δημοκρατίας, επιβάλλουν σεβασμό στους θεσμούς που είναι αναγκαίοι για την κοινωνική συνοχή.
Με ευθύνη και του κράτους θα πρέπει να προστατευθούν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι συλλογικές συμβάσεις:
Γιατί αυτό απαιτεί το Σύνταγμα.
Γιατί ο κοινωνικός διάλογος και η κοινωνική συναίνεση αποτελούν για μας συστατικό στοιχείο της Φιλελεύθερης ιδεολογίας μέσα στα πλαίσια λειτουργίας της Δημοκρατίας.
Γιατί στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς η απουσία κανόνων και θεσμών που να λειτουργούν ισομερώς, θα δημιουργήσει καθεστώς ζούγκλας που θα επιβιώνει μόνο ο ισχυρότερος.
Γιατί η ανατροπή του κοινωνικού μοντέλου που υπάρχει χάριν σ' αυτούς τους θεσμούς θα επιφέρει διάσπαση του κοινωνικού ιστού.
Γιατί τα εισαγόμενης προέλευσης οικονομικά και κοινωνικά μοντέλα είναι ξένα προς την κλασική Ευρωπαϊκή και ιδιαίτερα την Ελληνική κουλτούρα και μόνο σοκ μπορούν να προκαλέσουν.
Και εν κατακλείδι, η αδυναμία αντιμετώπισης
της ακρίβειας λόγω της ανόδου των διεθνών τιμών πετρελαίου και τροφίμων,
της ακρίβειας λόγω των κερδοσκόπων στην ελληνική αγορά, μονοπωλίων ολιγοπωλιων και κάθε λογής καρτελ,
της αδυναμίας συγκράτησης του ανερχόμενου σήμερα σε 4,6 πληθωρισμού,
της προσπάθειας υπονόμευσης των κλαδικών συμβάσεων-καταργώντας και περιφρονώντας θεσμούς.
'Ισως θα πρέπει σύντομα να μας οδηγήσει και αυτό μπορούν να το κάνουν μόνο όσες παρατάξεις παίρνουν πάνω τους τις ευθύνες των αποφάσεων, δεν κρύβονται και δε λαϊκίζουν σε καταγγελία της ισχύουσας συλλογικής σύμβασης εργασίας-και επαναδιαπραγμάτευση της-σε νέα βάση, αν έχουν ήδη μεταβληθεί σημαντικά οι συνθήκες, για να συμπεριλάβουμε και τις κλαδικές αφού κάποιοι τις αρνούνται.Για να αντιμετωπίσουν στο δρόμο όλη την κοινωνία, όσοι προσπαθούν να γίνουν κράτος εν κράτει, τραστ, καρτέλ, ολιγοπώλια, τραπεζίτες, και κερδοσκόποι, όσοι έπαψαν να σέβονται θεσμούς και την ανάγκη επιβίωσης των χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας, που αποτελούν και την πλειοψηφία της.